2021’in son çeyreğinde başlayan ve 2022’de şiddetini artıran hayat pahalılığı bu yılın en önemli gündemi oldu. Yoksulluk toplumun her kesimine yayıldı. Gelir ve servet dağılımındaki uçurum derinleşti. Dost meclislerinin ana gündemi ekonomik kriz oldu. Ancak bu yolun taşları, bizzat iktidarın uygulamaya koyduğu ekonomi politikalarıyla bile isteye döşendi. AKP’li Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan henüz yılın başında “Yavaş yavaş, kademeli bir şekilde, aceleci olmadan kur da düşecek,
faiz de aynı şekilde düşecek ve 2022 bizim en parlak yılımız olacak inşallah. 2023’e de zaten böyle gireceğiz” demişti. Ancak yılsonu geldi ve Erdoğan’ın temenni ettiklerinin arasında sadece kendi ellerinde olan faiz indirildi. Diğer ekonomik göstergeler ise tepetaklak oldu. Türkiye 2022 yılına, ilk başlarda adına pek karar verilemese de daha sonradan nevi şahsına münhasır bir isim ile anılan ekonomi politikalarıyla giriş yaptı:
Yeni Ekonomik Model. Model, sermaye kesimlerinin lehine, emek kesimlerinin ise aleyhine sonuçlar verdi. Üstelik ihracatta rekabet gücünü artırma ve cari fazla verme iddiaları da henüz daha uygulanmaya başladığı ilk aylarda boş çıktı.Yeni ekonomi politikaları olarak dizilen ilk taşlar 2021’de Merkez Bankası’nın (TCMB) politika faizini 700 baz puan indirmesiyle başladı.
0 Comments:
Yorum Gönder